روى آنها پرتو بخش اهل آسمانند و پشت آنها براى اهل زمين ، اختران چون بزرگترين كوه باشند بر زمين آفرينش خورشيد پيش از ماه است ، سلام بن مستنير گويد : به امام پنجم عليه السّلام گفتم : چرا خورشيد گرمتر است از ماه ؟ فرمود : خورشيد را از نور آتش و زلالى آب طبق بر طبق آفريده و چون هفت طبق شده جامه‌اى آتشين بر آن پوشيده و از اينجا است كه گرمتر از ماه شده گفتم : پس ماه چطور ؟ فرمود : خدايش از پرتو نور آتش آفريد و از زلالى آب طبقى بر طبقى تا هفت طبقه شد و جامه‌اى از آب بر آن پوشيد ، و از اينجا است كه ماه سردتر از خورشيد است . در كافى ( 83 - روضه ) بسند خود از امام چهارم عليه السّلام مانندش آورده تا آنجا كه - گويد - چون چنين شد زارى كنيد بسوى خدا عزّ و جلّ سپس بدرگاه او برگرديد در فقيه ( 141 ) بىسند مانندش را آورده . توضيح : « انّ من الآيات » در فقيه و برخى چنين است و در برخى ( الاوقات ) است و اولى اصوبست و در كافى بجاى آن « اقوات » آمده يعنى اسباب قوت . . . « جز كسى كه شيعه ما است » چون باور دارند كه نشانه خشم خدا است و بيشتر مردم آن را به حركت و فلك مستند دانند و از آن ترسى ندارند . ( تفصيل كلام براى رفع اعتراض ) فلاسفه گويند جرم قمر خود تاريك است و صاف نور خورشيد را ميگيرد و بر ميگرداند و هميشه در حدود نيمى از آن برابر خورشيد است و نورانى و نيمى تاريك ، و هميشه در حدود نيمى از كره قمر برابر ديده ما است ولى چون خورشيد و ماه بهم رسند تمام نيم روشن ماه طرف خورشيد باشد و تمام نيم تاريك به طرف ما و محاق واقع شود و رؤيت ممكن نباشد . و چون ماه در حدود 12 درجه از خورشيد دور شود تيغه‌اى از نيم روشن آن بسوى زمين بگردد و ماه نو ديده شود و هر چه از خورشيد دور تر شود بر تيكه روشن افزوده گردد تا به اندازه يك چهارم رسد و نيمى از قسمت روشن ماه بسوى زمين باشد